“Maar het is zó moeilijk….”

desperate-2293377_1920

Ik durf te zeggen dat een ieder weleens iets meemaakt waar je nachtenlang wakker van kan gaan liggen. Met open ogen kijk je naar scenario’s die continu op replay staan. Je speelt af zoals de situatie loopt of dénkt te gaan lopen. Het eindigt vervelend. Vervolgens druk je onbedoeld op de replay en speel je dezelfde scenario af in de hoop dat je een betere einde kunt verzinnen. Niets is minder waar, het eindigt vervelend. Zo gaat dat cirkeltje rond. Wanneer je het er met anderen over hebt, eindigt jouw verhaal met: “Maar het is zo moeilijk….”

Ik wil je op geen enkele manier tekort doen door geen empathie te tonen voor je situatie. Het is behoorlijk vervelend als je het gevoel hebt dat je er maar niet uitkomt, wat de situatie ook is. Echter zou ik je niet helpen als ik mee zou gaan in jouw verhaal, dat het zo moeilijk is…. Als ik dat wel zou doen, dan zou het lezen van deze blog ook niets uitmaken. Denk je ook niet?

Allereerst zegt de uitspraak “Maar het is zo moeilijk…” heel veel over hoe je zelf in de situatie staat en welke rol je neemt. Je hebt namelijk twee hoofdrollen waar je uit te kiezen hebt: de leidersrol of de slachtofferrol. Ongetwijfeld leidt bovengenoemde uitspraak je eerder naar de slachtofferrol, ook al kun je nu weerstand voelen bij wat ik nu zeg. Woorden zijn krachtig. Bij herhaling bepaalt het je houding en je stemming, zonder dat je dat zo bedoeld hebt. Wees daarvan bewust!

In de slachtofferrol wordt je geleefd. Er overkomen je dingen die je niet wilt. Als je het zelf niet gedaan hebt, denk je er ook niet iets aan te kunnen veranderen. Ergens moet die frustratie tot uiting komen en dan krijgt de ander de volle laag. Daar tegenover heb je de leidersrol. Hierin bepaal je je eigen leven. Je vindt dan in elke situatie een oplossing of in ieder geval iets om te waarderen. Op die manier is de frustratie iets minder en is er ruimte om verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen situatie.

Je kunt al raden dat je hierin te kiezen hebt. Hoe moeilijk dat ook lijkt. Moeilijk is namelijk een subjectief begrip, welke weergeeft dat je tijd, inspanning, kracht en energie moet leveren om je uit het moeilijke te krijgen. In hoeverre ben je dit bereid te doen, is écht een terechte vraag. Niets is namelijk vanzelfsprekend. Als je wilt dat iets mislukt, hoef je niets te doen/niks te onderhouden. Misschien doe je wel iets, maar gooi je het bijltje er te snel bij neer: “Het lukt maar niet, het is zo moeilijk…”

Welke houding zou jou nu helpen om vooruitgang te zien in jouw situatie?
Uiteraard is dat de leidersrol. Als jou iets overkomt of er is iemand die jou iets aangedaan heeft, dan is de daad natuurlijk niet jouw verantwoordelijkheid. Jij hebt daar geen rol in gehad. Maar jij hebt wel een hele cruciale rol te nemen in jouw reactie daarop. Ook heb je hier weer te kiezen: welke gedachten en gevoelens wil ik eropna houden? Hierin is de ander dus ook niet verantwoordelijk voor jouw gevoel dat je erbij krijgt, ondanks de daad. Wees ook hiervan bewust!

Uitspraken als “Maar het is zo moeilijk..”, maar ook “Ik wacht wel af wat er gebeurt..” of “Ach ja, het is eenmaal zo..” helpen je nogmaals nergens heen. Kijk of je deze kunt veranderen in uitspraken als: “Er is altijd iets wat ik kan veranderen”, “Ik wacht niet af, ik ga op zoek naar oplossingen.” en “Ik zorg ervoor dat ik me prettiger ga voelen”. Zeg het eens hardop een aantal keren tegen jezelf en herhaal totdat je erin gaat geloven en het krachtiger uitspreekt. Believe me, je gevoel wordt veel prettiger na herhalen.

Maar dan… ben jij bereid om energie, inspanning en tijd te nemen om je uit de moeilijke situatie te krijgen? Als je nu weerstand in je lichaam voelt bij deze vraag, besef dan dat je antwoord ‘Nee’ is om deze mogelijke reden:
Je wilt aandacht van anderen. En als je het krijgt, dan is de bevrediging van korte duur. Als je het niet krijgt, creëer je nieuwe ‘heisa´(verhaal) rondom de situatie om tot de ander door te dringen en sympathie te krijgen. Echter.. je bent wat dat betreft nooit tevreden.

Mij rest de vraag aan je te stellen: Leid jij jouw leven of lijd jij jouw leven?
Laat het me weten in een reactie.

Veel liefs,
Nadoua

Like en volg mij op:

4 thoughts on ““Maar het is zó moeilijk….”

    • Wa alleykom salaam Hayar, dank voor je reactie en uiteraard geen dank. Daarom heet het Food for Thought :)

Laat een reactie achter bij Hayar Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Stuur me anders een Email
Volg mij ook op Facebook
Volg mij ook op Facebook
SHARE
Volg mij ook op LinkedIn